6 marca przypada rocznica śmierci Józefa Ślisza – rolnika, działacza społecznego i polityka wywodzącego się z ziemi rzeszowskiej, jednego z liderów niezależnego ruchu ludowego w latach 80. XX wieku oraz wicemarszałka Senatu w pierwszych latach III Rzeczypospolitej. Zmarł 6 marca 2001 roku w Łące koło Rzeszowa, gdzie przez większość życia prowadził gospodarstwo rolne.
Józef Ślisz urodził się 20 marca 1934 roku w Łukawcu koło Rzeszowa. Ukończył I Liceum Ogólnokształcące w Rzeszowie. W pierwszych latach po maturze pracował w przemyśle, m.in. w Zakładach Chemicznych w Nowej Sarzynie. W 1961 roku powrócił na wieś i rozpoczął prowadzenie gospodarstwa rolnego w Łące, z którym związał się na całe życie.
W latach 70. i 80. XX wieku należał do grona osób zabiegających o większą reprezentację interesów rolników indywidualnych w życiu publicznym. Znalazł się wśród współorganizatorów Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego Rolników Indywidualnych „Solidarność”. W 1981 roku współorganizował protesty rolnicze w Rzeszowie i Ustrzykach Dolnych. Strajki te doprowadziły do podpisania Porozumień rzeszowsko‑ustrzyckich, które umożliwiły legalizację rolniczego związku zawodowego.
Po wprowadzeniu w Polsce stanu wojennego w Polsce działalność związku została zdelegalizowana. Ślisz pozostał jednak aktywny w środowisku rolniczej opozycji, współorganizując struktury podziemne oraz duszpasterstwo rolników. W drugiej połowie lat 80. należał do osób odbudowujących struktury związku; w latach 1987-1989 był przewodniczącym jego Tymczasowej Rady Krajowej. Jako przedstawiciel środowisk wiejskich uczestniczył również w rozmowach opozycji z władzami komunistycznymi podczas obrad Okrągłego Stołu.
W wyborach parlamentarnych w 1989 roku, pierwszych częściowo wolnych wyborach po okresie PRL, Józef Ślisz został wybrany senatorem z listy Komitetu Obywatelskiego „Solidarność”. Mandat sprawował w I i II kadencji Senatu w latach 1989–1993. W tym czasie pełnił także funkcję wicemarszałka Senatu, pracując w prezydium izby w okresie kształtowania się nowych instytucji demokratycznego państwa. Należał do inicjatorów tworzenia nowych ugrupowań politycznych odwołujących się do tradycji ruchu ludowego i środowisk solidarnościowych. W 1990 roku był jednym z liderów PSL „Solidarność”, które w 1992 roku przekształcono w Stronnictwo Ludowo-Chrześcijańskie. Później działał również w Stronnictwie Konserwatywno‑Ludowym. W działalności publicznej koncentrował się głównie na sprawach wsi i rolnictwa, a także na budowie reprezentacji politycznej środowisk rolniczych w nowych realiach ustrojowych.
Józef Ślisz zmarł 6 marca 2001 roku w Łące. Został pochowany w tej miejscowości 10 marca 2001 roku. W uroczystościach pogrzebowych uczestniczyli przedstawiciele najwyższych władz państwowych, w tym premier Jerzy Buzek oraz marszałkowie Sejmu i Senatu: Maciej Płażyński i Alicja Grześkowiak.
Za działalność publiczną i społeczną został odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (2000). W 2011 roku pośmiertnie uhonorowano go także Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą tego orderu. Otrzymał również odznakę honorową „Zasłużony dla Województwa Podkarpackiego”.
(s)
