Zasłużony dla Powiatu Rzeszowskiego

Lista osób odznaczonych medalem

ZASŁUŻONY DLA POWIATU RZESZOWSKIEGO

2018 r.

Józef Lew

Uznany działacz sportowy; uhonorowany odznaką „Zasłużony Działacz Kultury Fizycznej”; były zawodnik Ludowego Klubu Sportowego Malawa; społecznik zainteresowany rozwojem lokalnym oraz aktywizacją lokalnej społeczności.

Kazimierz Tryczyński

Szerzyciel idei ochotniczych straży pożarnych; od kilkunastu lat naczelnik Ochotniczej Straży Pożarnej w Malawie oraz radny w radzie sołeckiej; znany z umiejętności angażowania młodych ludzi w społeczną działalność.

Ewa Stefania-Ożóg

 

Robert Stefanowski

Osoby, które w prowadzeniu rodzinnego biznesu kierują się wartościami prospołecznymi; pomagają w rozwiązywaniu społecznie istotnych problemów; działają na rzecz lokalnej społeczności; z sukcesem prowadzą firmę z branży chemii budowlanej„Greinplast” Sp. z o.o. w Krasnem; firma istnieje na rynku od 21 lat, posiada wiele certyfikatów i wyróżnień.

Stefania Buda

Regionalistka; ambasadorka lokalnych tradycji i zwyczajów, widowisk obrzędowych oraz gwary; od 1975 r. związana z Zespołem Obrzędowym „Nosowiany”; wieloletnia radna gminy Boguchwała i sołtys Nosówki; laureatka wielu prestiżowych nagród i wyróżnień, m.in. odznaki „Zasłużony działacz kultury” przyznanej przez Ministra Kultury i Sztuki.

Maria Dudek

Od 2000 r. Prezes Towarzystwa Miłośników Tańca Towarzyskiego – Klub Tańca Towarzyskiego „Dżet Rzeszów-Boguchwała”; propagator tańca towarzyskiego; autorka wielu przedsięwzięć tanecznych o międzynarodowym zasięgu; osoba angażująca się w samorządową działalność.

Jacek Stochmal

Społecznik znany między innymi z szeroko zakrojonych akcji zbiórek krwi; od 10 lat Prezes i aktywny działacz Ochotniczej Straży Pożarnej w Harcie; związany także z działalnością Związku Piłsudczyków RP oraz Towarzystwem Kultury i Rozwoju Wsi Harta; wolontariusz akcji charytatywnych (m.in. w Gruzji).

Antoni Ossoliński

Działacz społeczny i kulturalny; znany propagator tradycji; animator twórczości ludowej; autorytet w działalności na rzecz osób niepełnosprawnych; laureat brązowego krzyża zasługi; od 1999 r. Radny Powiatu Rzeszowskiego.

2019 r.

Stanisław Obara

Robert NiemiecMedal dla zasluzonych

Piotr Hadała

Zbigniew Micał

Stanisław Kurek

Zbigniew Przygórzewski

Teresa Żak

Kazimierz Ożóg

O. Rafał Klimas

Ewa Leniart

Bp. Jan Wątroba

Stanisław Ożóg

2020 r.

Adam Panek

Pan Adam Panek przez 30 lat był dyrektorem Powiatowego Urzędu Pracy w Rzeszowie – największego urzędu w kraju (pod względem liczby osób bezrobotnych widniejących w ewidencji). To uznany autorytet w dziedzinie rynku pracy oraz ekspert w rozwiązywaniu problemów bezrobocia w społecznościach lokalnych.

Obdarzony licznymi zaletami celował w wyszukiwaniu innowacyjnych rozwiązań w aktywizowaniu osób pozostających bez pracy oraz perspektyw na przyszłość.

Jego autorstwa było pierwsze w Polsce biuro prac krótkoterminowych, jak też pierwsze w kraju centrum aktywizacji bezrobotnych.

Wraz z brytyjskimi służbami zatrudnienia współtworzył jedyny w Europie Środkowo-Wschodniej projekt indywidualnego prowadzenia klienta na rynku pracy, tak zwane „Centrum Plus”. Na plus wyszło także utworzenie sieci gminnych centrów pracy.

Problematyka bezrobocia i zatrudnienia nie miała przed nim żadnych tajemnic – skorzystali na tym mieszkańcy powiatu rzeszowskiego i miasta Rzeszowa. Nie bez powodu Pan Adam Panek szczyci się tytułem Primus in Agendo (tzn. „Pierwszy w działaniu”). To lider w aktywnej polityce zatrudnienia oraz we wdrażaniu własnych, innowacyjnych rozwiązań. Ogromne są Jego zasługi w tym, że Powiatowy Urząd Pracy w Rzeszowie znalazł się w czołówce najlepszych urzędów w kraju.

2021 r.

Anna Dębska

Pomysłodawczyni, twórca oraz prezes Warsztatów Terapii Zajęciowej w Zgłobniu. Od 25 lat działa na rzecz poprawy warunków życia osób niepełnosprawnych. Powołała do życia Stowarzyszenie Młodzieży Sprawnej Inaczej w Rzeszowie. Została odznaczona Podkarpackim Orderem Wdzięczności. W 2010 r., za szczególną wrażliwość społeczną i działalność uwzględniającą potrzeby osób niepełnosprawnych, otrzymała statuetkę Lodołamacz Specjalny. Jej dokonania są również honorowane przez lokalny samorząd i mieszkańców, bo pomogła wielu osobom odzyskać radość i sens życia. To tylko niektóre z wyróżnień i tytułów honorujących jej aktywność, zaangażowanie oraz potrzebę rozbudzania w innych ludziach pasji oraz woli działania.

Wszystko to sprawia, że Pani Anna Dębska pozostaje niekwestionowanym ambasadorem środowiska osób niepełnosprawnych powiatu rzeszowskiego.

Stanisław Tymowicz

To wieloletni Dyrektor Zespołu Szkół Zawodowych im. Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Dynowie, nauczyciel z czterdziestosześcioletnim stażem pracy, a także Prezes Stowarzyszenia Przyjaciół tej szkoły.

Pan Stanisław Tymowicz zasłynął jako doskonały menadżer tej dynowskiej placówki oświatowej. To dzięki jego staraniom, trzydzieści lat temu, szkoła w Dynowie nie została zlikwidowana. Wprost przeciwnie – Pan Stanisław Tymowicz przekształcił tę placówkę w nowoczesny kompleks edukacyjny, gdzie młodzież ma szansę zyskać dobre wykształcenie i przygotowanie do pracy zawodowej. Potwierdzeniem jego zasług są nagrody i wyróżnienia honorujące jego oddanie sprawom oświaty, jak też społeczności lokalnej.

Ksiądz Prałat dr Stanisław Janusz

Ks. Prałat dr Stanisław Janusz – to od 26 lat proboszcz Parafii Rzymskokatolickiej pod wezwaniem św. Wawrzyńca w Dynowie, Dziekan Dekanatu Dynowskiego, Kanonik Gremialny Przeworskiej Kapituły Kolegiackiej, wykładowca oraz duszpasterz ekumeniczny, a także dekanalny wizytator do spraw religii.

To osoba, która swoją działalnością pokazuje, jak w duchu ekumenicznym łączyć sprawy wiary z życiem społecznym. Jednym z obszarów jego działania jest wychowanie patriotyczne i religijne, angażowanie młodzieży w pomoc bliźniemu, krzewienie dobra i wrażliwości na ludzką krzywdę oraz cierpienie. Ksiądz Prałat Stanisław Janusz jest też ceniony za propagowanie kultury chrześcijańskiej. Cieszy się szacunkiem i uznaniem lokalnej społeczności, która dostrzega wartość tej pracy i jej rolę w kształtowaniu postaw kolejnych pokoleń mieszkańców powiatu rzeszowskiego.

Okręgowa Spółdzielnia Telefoniczna w Tyczynie

 

Spółdzielnia Telefoniczna “WIST” w Łące

 

Stefania Obara

Od Armii Krajowej do „Solidarności”

Mieszkająca w Tyczynie Stefania Obara w tym roku ukończyła 100 lat. Jej życiorysem można by obdzielić wiele osób. Walczyła w szeregach Armii Krajowej, w czasach PRL aktywnie działała w opozycji demokratycznej.

Stefania Obara, z domu Fornal, urodziła się 24 stycznia 1921 roku w Straszydlu, gdzie spędziła pierwsze 19 lat życia. Jest córką Wacława i Anny z domu Warzybok. Jej ojciec walczył w czasie I wojny światowej w szeregach armii austro-węgierskiej, trafił do niewoli rosyjskiej. Po wybuchu rewolucji zdołał wydostać się z ogarniętej chaosem Rosji i wrócić w rodzinne strony. Po I wojnie służył w odrodzonym wojsku polskim, walczył w wojnie polsko-bolszewickiej, zajmował się m.in. ujeżdżaniem koni dla armii. Stefania miała trzy siostry i brata.

W 1940 roku 19-letnia wówczas Stefania przeprowadziła się do Tyczyna. Wyszła za mąż za tutejszego lekarza Ludwika Obarę w marcu 1945 roku w kościele na Staromieściu. M.in. za sprawą męża, działającego w konspiracji pod pseudonimem „Rivanol” wstąpiła w marcu 1942 roku do Armii Krajowej, Placówki Tyczyn o kryptonimie „Topola”. Pod pseudonimem „Stefa” była przyboczną sanitariuszką dr. Obary.

Gdy latem 1944 roku, w obliczu zbliżającego się frontu i odwrotu armii niemieckiej, siły AK na Rzeszowszczyźnie przystąpiły do otwartej walki z okupantem w ramach akcji „Burza”, Stefania Obara służyła jako sanitariuszka w szpitalu polowym w Hermanowej. Tyczyn został wyzwolony siłami polskiego podziemia 27 lipca 1944 roku, trzy dni później wkroczyły tu wojska radzieckie.

Koniec okupacji niemieckiej niestety oznaczał kolejny trudny okres dla byłych żołnierzy AK, represjonowanych przez nowe władze. W 1949 roku funkcjonariusze Urzędu Bezpieczeństwa aresztowali doktora Obarę. W ubeckich kazamatach, torturowany fizycznie i psychicznie przesiedział cztery miesiące. Na wolność wyszedł dzięki licznym interwencjom mieszkańców Tyczyna, wystawiających mu jak najlepsze świadectwo.

Małżeństwo Obarów udzielało się społecznie, angażowało także w akcje sprzeciwu wobec działań nowej władzy. W 1960 roku organizowali protest przeciwko wycofaniu lekcji religii ze szkół, za co byli represjonowani. W 1980 roku, gdy powstały niezależne związki zawodowe, Stefania Obara aktywnie włączyła się w działalność tyczyńskich struktur NSZZ „Solidarność Rolników Indywidualnych”, po 1989 roku działała w sekcji emerytów rzeszowskiego regionu „Solidarności”.

Stefania Obara jest kapitanem w stanie spoczynku, była prezesem Koła Światowego Związku Żołnierzy Armii Krajowej w Tyczynie. Za swą konspiracyjną działalność została odznaczona Krzyżem Armii Krajowej i Krzyżem Partyzanckim. Jest też autorką wierszy o tematyce patriotycznej, a także kilku publikacji wspomnieniowych. Drukiem wyszły m.in. „Nasze korzenie – ludzie i obyczaje”, „Rodaków naszych patriotyczne rymowanie”, „Chwalebne dziedzictwo” oraz „Tryptyk Patriotyczny. Od Armii Krajowej do Solidarności w Gminie Tyczyn”. 

Społeczna wrażliwość i zaangażowanie Stefanii Obary przeszły także na inne pokolenia. Jej syn Stanisław przez cztery kadencje był przewodniczącym Rady Powiatu Rzeszowskiego, samorządowe tradycje kontynuuje wnuk Łukasz, również Radny Powiatu Rzeszowskiego.

 

PLIKI DO POBRANIA